Het was in januari 1998 dat ik vage klachten kreeg.  Gaande die week kreeg ik ook  klachten met het zien dit in combinatie met een griep aanval. Ben naar de huisarts gegaan waarop mijn huisarts antibiotica voor schreef . Heb deze kuur afgemaakt maar de klachten bleven. Na een paar weken begonnen de klachten zich te verergeren door pijnlijke gewrichten, wazig zien en duizeligheid en vooral een pijnlijk rechter oog. Hierop ben ik weer naar de huisarts gegaan, diagnose was “na sleep griep” verder werd er wel bloed geprikt om te achterhalen waar de pijn in de gewrichten vandaan kwam. Tevens had ik aangegeven dat ik na een dag werken dood en dood moe was. Dat is natuurlijk niet gezond voor een jonge vent van 35 jaar. Jammer genoeg kwam er geen nieuws uit het bloed onderzoek dus maar nemen zoals het is.

In  april na heel wat weken door gesukkeld te hebben, merkte ik tijdens de rit  naar mijn werk dat  tijdens het uitkijken mijn rechter oog dingen deed wat niet normaal was. Tevens was mijn gezichtveld rechts wazig. Gaande weg de dag verslechterde mijn gezichtveld aan de rechter kant en werd er niet geruster op en heb contact gezocht met mijn huisarts. Gelukkig kon ik middags meteen komen. Na wat onderzoek en testjes met de bekende wijzende vingertje stuurde mijn huisarts mij meteen door naar eerste hulp ziekenhuis. Ben samen met mijn vrouw naar het ziekenhuis gereden waar ik opgevangen werd door de dienstdoende neuroloog. Na wederom testen ondergaan te hebben moest ik meteen de scan in. Na dit bericht kreeg ik het wel even benauwd, alles spookte mij door het hoofd. Gelukkig kwam de uitslag redelijk snel en werd ik verlost van mijn nare gedachten die in mij opkwamen. Volgens de neuroloog was het geen tumor of iets dergelijks. Toch wilde hij er dieper in verzien  en wilde een ruggeprik  (lumbale punctie)  uitvoeren om mijn hersenvocht te onderzoeken en moest ik een MRI scan ondergaan. Alles werd in de week daarop uitgevoerd zowel ruggeprik als MRI scan. Weer en week later een vervolgafspraak om de uitslag te halen.

Ben die morgen 11.00uur met goede moed naar de neuroloog gegaan. Bij binnenkomst zag ik aan de neuroloog dat het mis was, gewoon al de gezichtuitdrukking . Tevens was de neuroloog zeer open en wat ik later zeer opprijs stelde.  Hij begon meteen van “U heeft Ms”  dit werd bevestigd en  aangetoond door onderzoek  hersenvocht en de grijze plekken op mijn hersens van de MRI scan. Oké dacht ik, dit is het…klaar toch. Toen de neuroloog vroeg of ik wist wat MS was mijn antwoord “is het niet een spierziekte en dat je  langzaam verlamd raak”, dat was het enige wat ik er van wist. Maar dat bleek dus niet zo te zijn, MS is een chronische aandoening van mijn centrale zenuwstelsel en is een ziekte waar de medici geen oordeel over kan geven hoe deze zich zal openbaren. Ook vertelde hij er bij dat ik de volgende dag meteen een pretnisolon kuur moest ondergaan.

Ben de volgende dag begonnen met de Pretnisolon kuur van drie dagen. Hup… aan het infuus en stromen die hap. Deze overdosis had ik binnen 20 minuten in mij  bloed zitten en kon weer naar huis. Op de gang weet ik nog dat er tl-lichten aan het plafond hingen en daarna ging bij mijn het licht uit. Werd weer wakker op de zelfde bed en mocht een nacht blijven. Had de eerste dosis te snel binnen gekregen doordat ik zelf had zitten spelen met de snelheid van het infuus. Wist nu meteen wat voor middel ik binnen kreeg. De klachten hebben na de kuur nog een paar dagen geduurd en daarna herstelde deze  zich redelijk tot goed. Dat was het begin van mijn chronische aandoening genaamd Multiple Sclerose of te wel MS.

Pretnisolon is een corticosteroïde ontstekingsremmer.

  • RSS
  • Delicious
  • Digg
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves

Twitter updates

Er zijn momenteel geen Tweets van Albert...
Een foto van mijzelf