mrt - 22 - 2012

Zo… eindelijk weer internet in het ziekenhuis. Ook hier kan het dus misgaan.

Gisteren een zeer vermoeide dag meegemaakt. De pijn begon heftiger te worden en merk dat mijn lichaam nu echt wel uitgeput raakt. Pijnbestrijding laat mij nu al twee dagen wachten ivm het niet op orde hebben van hun agenda cq planning. Ze willen graag dat ik de dezelfde dokter krijg die mij vorige week een ruggeprik toegediend heeft. Maar deze bleek niet aanwezig te zijn ivm vrije dag. Dus dag voor niets gewacht met f..cking veel pijn. Volgende dag woensdag was ze ook al niet aanwezig.

Wat ik wel kan schrijven is, dat de 2 kuren Prednisolon echt beginnen aan te slaan. Oog begint ietsjes scherper te zien maar heeft nog een lange weg te gaan. Gevoel aangezicht is op de weg terug en ben hartstikke blij dat dit ook begint te herstellen. Maar nu de zenuwpijn nog, man wat is me dat wat. Nog even en ik flip flap finaal, kan het bijna niet meer trekken. Hoop echt dat ze wat kunnen doen en anders ben ik gevlogen.  “IK HEB  ER DE KRACHT NIET MEER VOOR ”

Gisterenavond dan eindelijk weer alleen op mijn kamer… buufie vertrokken en lekker genieten van de rust. Droomde al hoe heerlijk ik de nacht door zou komen. Totdat klok slag 9 uur savonds de twee dienstdoende verpleegsters het bed naast mij op haalden en mij in de loop vertelden dat ik een snurkende buurman zou krijgen. Dacht meteen..ojee daar gaat mijn nachtrust weer. Stond op het punt om te vertrekken maar toch maar niet gedaan. Jammer genoeg is mijn buurman twee uur later overleden. Zo zie je maar weer hoe betrekkelijk het leven is. Verder heb ik deze nacht tussen de sjoelbakken en tafels geslapen. Samen heb ik anderhalf uur geslapen.

Vandaag donderdag is de dag dat jawel… mijn dokter langs komt om te kijken hoe en wat en of er nog iets te doen valt. Vanmiddag 16.00uur stond ze eindelijk voor mijn bed,  zo uit de operatie kamer. Kort samen gevat besproken behandeling. Morgen starten we met de TENS pijnbehandeling, is een klein apparaatje wat via elektroden op plaats van de pijn een stroom prikkel/stoot 220 volt afgeeft…of was het nou 9 volt… om zo de pijn doen verzachten. Vanavond krijg ik alvast een “speciaal” pilletje wat mij ook kan verlichten van de pijn. Bij werking is wel…dat ik oranje olifanten en Indianen kan gaan zien. Dat beleeft wat vannacht. Nu begrijp ik ook waar om de technische dienst een slot bij mij op de deur geplaatst heeft vanmiddag. Nou…. we zullen afwachten, ik heb weer hoop…..weet één ding, slaat dit niet aan, dan heeft ze nog een optie. Dus we zijn weer online…

To Be Continued….

8 Responses so far.

  1. Sjoerd en Alberta says:

    Appie,

    Dit falt swier, kop de foar hâlde wy leven mei dy mei.
    Moai datst dyn gefoelens sa ferwurdsje kinst.

    Sterkte jonge.

    Sjoerd en Alberta

    • Albert says:

      He Sjoerd, geweldig dat jij een berichtje stuurt. Heb gehoord dat je ook weer de goeie kant op gaat, houden zo, en neem de rust wat het lichaam vraagt. :) we gaan er voor.Bedankt!
      Groeten Albert

  2. NoaTweet says:

    Nonde.. zeg! Kan me voorstellen dat het teveel wordt. Hoop van ganser harte dat je nieuwe pilletje en de Tens wonderen teweeg brengen!
    Hou hoop!

  3. Mark says:

    Hallo Albert,

    Via twitter ben ik op je site terechtgekomen
    Groot respect hoe je met alle pijn en onzekerheid omgaat!
    We blijven je volgen en wensen dat de pijnbestrijding goed gaat werken. Sterkte!

    Vr.groeten Mark
    Surhuizum

    • Albert says:

      Hoi Mark, bedankt voor geplaatste berichtje, we zien alles van de positieve kant al is het soms moeilijk. leuk dat jullie mij volgen ;)

      Groeten Albert

  4. Albert says:

    Hoop ik ook Noa en Mike, tijd zal het uitwijzen. ;)

    Groetjes Albert

  5. Ypie Kempenaar says:

    Hoi Geer, nog even volhouden jonge!! Anders stuur ik Goor op je af

  6. Albert says:

    Dan ben je gezegend!

    Bedankt hé…..

    Albert


  • RSS
  • Delicious
  • Digg
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves

Twitter updates

Er zijn momenteel geen Tweets van Albert...
Een foto van mijzelf